فرهنگ کره جنوبی
نوشته شده توسط : دفتر هواپیمایی توماجفرهنگ کره:
فرهنگ کره جنوبی قدمتی ۵۰۰۰ ساله دارد. آداب و رسوم جایگاه بسیار مهمی در این کشور دارد، پس چه بهتر که با فرهنگ و سنتهای محلی کره جنوبی بیشتر آشنا شوید.
مردم خوش برخورد این کشور فرهنگ جالبی دارند که اگر شاهد برخی از رفتارهای آنها باشید،
برای شما بی احترامی تلقی شود اما در واقع این رفتارها بخشی از فرهنگ مردم کره جنوبی می باشد. برای مثال اگر کسی در برابر رای آنها باز نگه دارد از او تشکر نمی کنند و اگر به کسی تنه بزنند از او عذرخواهی نخواهند کرد.
این رفتارها و آداب و رسوم مردم کره جنوبی بی دلیل نیست.
به دلیل کم بودن تعداد دره ها و دشت هایی که در میان کوه های سنگی قرار گرفته، فضای ساخت و ساز در کشور کره جنوبی کم بوده و در نتیجه یک جمعیت زیاد در یک فضای کوچک مشغول به زندگی هستند که این موضوع سبک شده تا برای سوار شدن به اتوبوس یا آسانسور و دیگر مکانهای عمومی، به هم زیاد برخورد کنند.
پس اگر در مکان های عمومی به کسی برخورد کردید به خودتان زحمت عذرخواهی ندهید چون نیازی به این کار نیست.
میراث مشترک فرهنگی و تاریخی کره و منچوری جنوبی است. کره ایها به عنوان یکی از قدیمیترین فرهنگهای پایدار در جهان، روایتهای سنتی خود را به روشهای مختلفی گذراندهاند.از اواسط قرن بیستم، کره بین کشورهای کره شمالی و کره جنوبی تقسیم شدهاست، و امروز منجر به اختلافات فرهنگی زیادی گردیدهاست.قبل از پادشاهی چوسان، عمل شامانیسم کره ای عمیقاً در فرهنگ کره ای ریشه داشت.
رقص:
در کره، بین رقص درباری و رقص مردمی تفاوت وجود دارد. رقصهای درباری معمولاً تحت عنوان (jeongjaemu) است که در میهمانیها اجرا میشود که در آیینهای کنفوسیایی کره ای انجام میشود. Jeongjaemu به رقصهای بومی و اشکال وارد شده از آسیای میانه و چین تقسیم میشود. ایلو به رقص غیرنظامی (문무، munmu) و رقص نظامی (무무، mumu) تقسیم میشود. در کره نمایشنامه و رقص با نقاب در بسیاری از مناطق منطقه ای کره انجام میشود. لباس سنتی جنس، نوع خاصی از لباس است که زنان در جشنوارهها میپوشند که به رنگهای صورتی و با چندین نماد در اطراف ناحیه گردن آن است.
رقص سنتی رقصهای دربار در بسیاری از تولیدات معاصر منعکس شدهاست. تککیون یک هنر رزمی سنتی کرهای است که نخستین اشاره به آن به دوران پادشاهی جوسان مربوط میشود. رشتهٔ تکواندو و برخی دیگر از رشتههای رزمی مدرن کرهای با اقتباس از تکیون پایهگذاری شدهاند. حرکات پویا و روان پا از ویژگیهای این سبک رزمی کرهای است. تککیون شامل مجموعهای از ضربات لگد، مشت و آرنج، حمله به نقاط حساس بدن، و فنون پرتابی و گلاویزی میشود.
آشپزی:
برنج غذای اصلی کره است. تا همین اواخر یک کشور تقریباً بهطور انحصاری کشاورزی بوده، دستور العملهای اساسی در کره با این تجربه شکل گرفتهاست. عمده محصولات زراعی کره، برنج، جو، لوبیا و گوچوجنگ (رب فلفل داغ) است، اما از بسیاری محصولات به عنوان مکمل استفاده میشود. ماهی و سایر غذاهای دریایی نیز مهم هستند زیرا کره شبه جزیره است.
دستور العملهای تخمیر نیز از زمان قدیم توسعه یافته بودند، و اغلب آنها مشخصه غذای سنتی کره هستند که عبارتند از ترشی ماهی و ترشی سبزیجات. این نوع مواد غذایی پروتئینها و ویتامین های ضروری را در طول زمستان فراهم میکند.
از غذاهای تشریفاتی هنگامیکه کودک به ۱۰۰ روز برسد، در اولین تولد، در یک مراسم عروسی و شصت سالگی استفاده میشود. غذاهای آیینی در مراسم تشییع جنازه، مراسم نیاکان اجدادی، هدیه شامان و به عنوان غذای معبد استفاده میشود. ویژگی بارز غذای معبد این است که از پنج ماده معمول و پرطرفدار غذاهای کرهای استفاده نمیکند – (سیر، پیاز بهاری، رامکبول وحشی، تره فرنگی و زنجبیل) و گوشت.
کیمچی یکی از غذاهای معروف کره است. کیمچی سبزیجات ترشی است که حاوی ویتامینهای A و C، تیامین، ریبوفلاوین، آهن، کلسیم، کاروتن و غیره است. انواع مختلفی از کیمچی شامل کیمچی کلم، بهار پیاز کیمیچی، کیمچی خیار، کیمچی تربچه، و کنجد وجود دارد.
امروزه سوراسانگ (غذاهای سنتی دربار) در دسترس کل جمعیت است.

مذهب و باورها:
کره جنوبی از آزادی مذهبی حمایت می کند.
کنفوسیوس، بودیسم و مسیحیت ادیان اصلی و رسمی کشور هستند.
بسیاری از کره ای ها به روح اجدادی اعتقاد دارند و از آیین کنفوسیسی پیروی می کنند.
فرهنگ و جامعه کره جنوبی:
فرهنگ معاصر كره جنوبي از فرهنگ سنتي كره كه در قبايل عشاير كره اي شايع بود، توسعه يافت است. با حفظ هزاران ساله فرهنگ کره باستان و تحت تاثیر و نفوذ فرهنگ چین باستان، کره جنوبی پس از تقسیم کره در سال 1948، مسیر خود را در رشد فرهنگی دور از فرهنگ کره شمالی، ادامه داد
صنعتی شدن، شهرنشینی و گرایش به فرهنگ غربی کره جنوبی، به ویژه سئول، تغییرات زیادی در زندگی مردم کره ایجاد کرده است. تغییرات اقتصادی و شیوه زندگی منجر به تمرکز جمعیت در شهرهای بزرگ (و کاهش جمعیت روستایی) شده است وفرهنگ داشتن خانواده های چند نسلی را به داشتن تک خانواده شامل پدر، مادر و فرزندان تغییر داده است.
قوانین عجیب کره جنوبی:
قبل سفر به هر کشور ناآشنا، می بایست با فرهنگ آن اشنا شد، مخصوصاً اگر به کشور های آسیایی میروید که جامعه آن سنت های خاصی را دنبال میکند و ساختار سلسله مراتبی دارد. یکی از کشورهایی که با ویژگی ها و تابوهای عجیب می باشد کره جنوبی است. در ادامه مطلب به این قوانین عجیب به کره جنوبی اشاره می کنیم.
با چاپستیکها بازی نکنید!
در فرهنگ کشور کره جنوبی، غذا خوردن با چوب های چاپستیک اداب و رسوم زیادی دارد که به طور مثال اگر این چوبک ها را داخل غذا فرو کنیم به میزبان یا آشپز اهانت کردهایم و یا اگر چوبک ها را در حالت عمودی یا فرو کردن در برنج به حالت عمودی کنیم به مرگ هم مربوط می شود.
خالکوبی خود را پنهان کنید
در این کشور مانند کشور های دیگر گرانش خاصی نسبت به خالکوبی دارند و خالکوبی، کاری غیر قانونی است که فقط پزشکان حق این را دارند تا روی بدن نقاشی کنند. اگر در این کشور شما خالکوبی داشته باشید سخت به شما کار میدهند و با رفتار ناخوشایندی با شما برخورد میکنند.
در کافه انعام نگذارید
اگر شما در این کشور در رستوران و یا کافه کار میکنید انعام نگیرید بلکه گرفتن انعام توهین به حساب می آید. در این کشور به خدمتکار ها و یا پیشخدمت ها حقوق مکفی می دهند و انعام گرفتن شما را آزرده می کند ولی اگر شما در اروپا و یا آمریکا بروید این قضایا برعکس می باشد و از شما با انعام استقبال میکنند.
غذایتان را کامل بخورید
در این کشور،غذاها حجیم و بسیار تند و پر ادویه می باشد و وقتی در جایی به عنوان میهمان میروید، حق آن را ندارید که خوراکی هایشان را رد و یا غذا های خود را نصفه بخورید و به اتمام نرسانید. در رستوران ها و کافه ها نیز به خاطر مانده غذایتان شما را سرزنش میکنند.
به کسی خیره نشوید
اگر در کشور کره جنوبی به کسی خیره شوید، این کار را تجاوز به حریم شخصی خود تلقی می کنند. این را هم باید بدانید که نمی توانید بدون اجازه از کسی عکس بگیرید و ممکن است بابت این کار مسئول پرداخت جریمه باشید و یا مدتی را در ایستگاه پلیس سپری کنید تا ثابت کنید که عکس را با نیت بدی نگرفتهاید.
زبان در کره جنوبی:
مردم این کشور یک زبان مشترک داشته و تقریباً هفتاد میلیون نفر در سراسر جهان به این زبان صحبت میکنند. ساختار زبان، گرامر و واژگان آن مشابه زبان ژاپنی بوده و بر حسب طبقه اجتماعی افراد جامعه به گویشهای متفاوتی صحبت میشود اما به حدی به هم شبیه است که برای فهم آن دچار مشکل نمیشوید. مردم کره خود را یک خانواده میدانند و به یک زبان یعنی زبان کرهای صحبت میکنند. جمعیتی بالغ بر ۶۵ میلیون نفر در کره جنوبی و مناطق اطراف آن به این زبان حرف میزنند.
کره از جمله کشورهایی است که بالاترین نرخ سوادآموزی را در جهان دارد و علت آن هم ماهیت آوایی زبان نوشتاری آنها است که در اواسط قرن پانزدهم اختراع شد. این سیستم نوشتن آوایی منحصر به فرد، هانگول نام دارد و برای بار اول که به آن نگاه میکنید به نظرتان از یکسری خطوط با زوایای ۹۰ درجه و دایرههای کوچک تشکیل شده ولی یادگیری این زبان بسیار ساده است.